Eindelijk iemand die het snapt: de ijskappen smelten door ons slavernijverleden

"Misschien moeten we nog iets afmaken: het dekoloniseren van luchten, wateren, dieren en natuur", zegt theatermaakster Romana Vrede. Breng daar maar eens iets tegenin.

Telegraaf 25 juni

Hèhè, eindelijk iemand die het óók in de smiezen heeft gekregen: dat de ijskappen momenteel zo hard smelten heeft alles met ons slavernijverleden van doen.
        Toevallig dacht ik het zojuist zelf nog. Minstens de helft van een door mij bij Gelateria Giovanni besteld bolletje caramel zeezout lekte over mijn hand doordat ik er onder deze genadeloos brandende zon niet snel genoeg aan had gelikt. Ik wist het meteen: dat kwam door oud-oom Maarten. Want vergis u niet: in het Surinaamse slavernijregister staat ene M. T. Hoogland als houder van dertien totslaafgemaakten vermeld.
        God straft onmiddellijk, zeggen ze.
        Welnu, soms doet Hij dat na 175 jaar.
        Nee, mevrouw, ik ben niet door de hitte bevangen. Er zijn werkelijk mensen die durven te verkondigen dat ons slavernijverleden niet los kan worden gezien van het smelten der ijskappen. Een van hen is theatermaakster Romana Vrede, negen jaar geleden nog VPRO Zomergast en inmiddels mede-verantwoordelijk voor de productie van de voorstelling ‘Een Groter Verhaal’ van het geëngageerde theatergezelschap Bureau Vergezicht.
        Hou u vast.
        „Wat hebben ons slavernijverleden en smeltende ijskappen met elkaar te maken?” vraagt men zich op de site van het gezelschap af. „Het antwoord is: alles. Tijdens het kolonialisme draaide het om uitbuiting van mensen, dieren, landen, zeeën en luchten. En hoewel slavernij officieel is afgeschaft, leeft het voort in onze cultuur. We behandelen de aarde als supermarkt en geven dieren minder rechten dan cruiseschepen. Nu de schappen leeg raken, proberen we met technologische oplossingen onze levensstijl te behouden. Maar misschien moeten we nog iets afmaken: het dekoloniseren van luchten, wateren, dieren en natuur.”
        Het is onder andere een humoristische liefdesverklaring van Romana Vrede aan de wereld, zo begrijp ik uit de uitleg. Dat is wel een beetje een overbodige opmerking als je het mij vraagt, want ik schoot alleen al danig in de lach toen het mij gegund werd te vernemen dat op de exploitatierekening van 2025 van Bureau Vergezicht een meerjarige subsidie door het Fonds Podiumkunsten van € 591.625 staat vermeld, plus nog wat overheidsgiften waarvoor een normaal mens jarenlang moet werken.
        Als dat geen humor is, wat dan nog wel? En over het dekoloniseren van luchten, wateren, dieren en natuur gesproken: ik herinner mij ineens dat Sylvana Simons ooit in de de Stopera pleitte voor het dekoloniseren van de wiskunde. Daaraan terugdenkend, rol ik wéér bulderend over de vloer.
        Gaat helemaal goed komen dus, met deze approach, voor mij reden om te veronderstellen dat Romana ons binnenkort tevens zal confronteren met de vraag „Wat hebben ons slavernijverleden en het feit Oranje wederom geen wereldkampioen voetbal zal worden met elkaar te maken?”, of met „Wat hebben ons slavernijverleden en de stelregel dat er na 21 juni geen witte asperges meer mogen worden verhandeld met elkaar te maken?”, of met „Wat hebben ons slavernijverleden en het toenemende aantal ongevallen met fatbikes met elkaar te maken?”
        Antwoord: alles.
        Subsidie verzekerd.

---

---

Te veel gedoe bij de betaling? iDeal is er ook, zowel voor een abo als voor een donatie. Klik op een van onderstaande buttons. Desgewenst wordt naar evenredigheid toegang tot de betaalde Substack-inhoud verleend.

---

Er is een gat in de betaalmuur. Na drie verwijzingen mag je een maand naar binnen, na zeven verwijzingen drie maanden, na twaalf verwijzingen een half jaar.

---

Uiteraard behoort een abonnement op de Telegraaf ook tot de mogelijkheden. Klik op onderstaande button.