Telegraaf 29 oktober
Welja, joh, waarom niet: 1,2 miljard aan niet-militaire hulp voor Oekraïne. De winter komt eraan en het is onze humanitaire plicht ze te hulp te schieten, zei onze wilde weldoener Sjoerd Sjoerdsma in Kiev, nadat hij Volodomir Zelenski dat bedrag namens ons had toegestopt.
Weet je aan wie ík toen dacht? Ik durf het bijna niet te zeggen: aan mijn eigen volk. Zo extreemrechts ben ik geworden. Ik dacht aan al die Nederlanders - schrik niet: liefst een kwart van de bevolking - die overwegen om de centrale verwarming tijdens diezelfde winter uit te zetten omdat zij anders, dankzij het beleid van het kabinet waarvan de zo gretig met onze miljoenen strooiende Sjoerd Sjoerdsma deel uitmaakt, de energierekening niet meer kunnen betalen.
„Het pas bij de ambitie van het kabinet”, had Sjoerd in zijn functie als minister van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking een dag eerder al verklaard, nadat hij, ter bescherming van de tropische bossen, 500 miljoen aan de zogeheten Tropical Forest Forever Facility (TFFF) had beloofd.
Wat eveneens bij die ambitie past: een dikke middelvinger naar de wie-zijn-die-mensen, zoals ik ze sinds die legendarische Kaag-hagiografie graag mag noemen. Zij zijn maar Nederlanders en hoeven daarom niet op steun van Jetten 1 te rekenen. Betalen de Hongaren - ook EU - dankzij de hulp van hun regering 33 cent per m3 gas, Nederlanders betalen er zes keer zoveel voor (en dat in de wetenschap dat zij een goudmijn aan gasvelden onder hun eigen grond hebben liggen, waarvan de ingangen door een andere D66’er met een metersdikke laag van beton dicht zijn gestort).
Ik heb hier weleens verklaard dat de afstand tussen de politiek en de bevolking mij niet groot genoeg kan zijn. Nu, echter, zijn ze wel heel erg ver van elkaar verwijderd geraakt. Al moet ik daar wel aan toevoegen dat ook het deugende deel van het electoraat, vaak verenigd in instituties van vele soorten en maten die in hun mateloze arrogantie allemaal hetzelfde weg-met-ons-ideaal koesteren, in volle overtuiging aan boord het Jetten-schip is gestapt dat steeds verder van het gemene volk weg zeilt.
Kijk, daar varen ze, over de zee van de macht, verguld met hun eigen voortreffelijkheid. Twintig miljard voor het stikstofbeleid? Geweldig. Dertig miljard voor defensie? Top. Veertig miljard voor het klimaat? Goh, wat goed van ons. Israël pleegt uiteraard genocide, de NPO en negen van de tien kranten zijn hun allerbeste vrienden, dat zestig procent van de woonvraag op het conto van de migratie kan worden geschreven, hetgeen inhoudt dat Nederlandse woningzoekers het heen-en-weer kunnen krijgen: tut-tut-tut, mondje toe. Hoogleraren verzekerden een wetenschapper die dat naar waarheid wilde publiceren - Josse de Voogd - dat hij naar een universitaire baan zou kunnen fluiten als hij dat inderdaad zou openbaren. Dat wordt aan boord van dat schip als geoorloofd beschouwd omdat het extreemrechts in de kaart zou spelen.
Wat dat is, extreemrechts?
Kijk, daar staan ze, in al hun wanhoop langs de kant. Het zijn de wie-zijn-die-mensen, nu al ter financiering van al die bizarre kabinetsplannen grotendeels leeggeplukt met belastingverhogingen en lastenverzwaringen waarvan er nog veel meer zullen volgen, en straks dus ook nog eens bibberend van de kou.
Ik schaam mij diep.
Telegraaf 27 oktober
Zonder rape geen rape crisis centre, dus dan sleep je zelfs opa en oma erbij
En wij maar denken dat wíj worden geplaagd door ontelbare instanties die zichzelf stuk voor stuk ten doel hebben gesteld om ons van de wieg tot het graf te betuttelen. Maar wat dacht je van de Ieren? Is trouwens niet zo gek hoor, dat die overtuiging zich in ons brein heeft genesteld. Zo onderzoekt men in ons geliefde hoofdgehucht momenteel zelfs de mogelijkheid om ons minder ongezond te laten eten. Dat doet men middels het inslaan van een discutabel juridisch zijpad, waarbij uitlokking niet uit de weg wordt gegaan. De bekendmaking daarvan wekte zoveel ergernis in mij op, dat ik mijn diner die avond bij snackbar Bolle Betty liet plaatsvinden, inmiddels uiteraard uitgebaat door de Vietnamees Ho Tsjoe-Wan, alwaar ik een frikadel speciaal, een berenhap en een pikanto verorberde, in combinatie met een XXL-portie patates frites met een dubbele portie Belgische mayo. Dicht, die aderen! Ik wil dood! „Dus dan probeer je de wet ineens wél zoveel mogelijk op te rekken, Fem!” krijste ik intussen met halfvolle mond, terwijl het vet van mijn kinnenbak droop. „Waarom doe je dat dan niet als die islamitische nazi’s bezit nemen van de Dam?” Toegegeven: de rest van de clientèle vond dat wel een beetje vreemd. En wat flikten ze onlangs in Ierland, totdat er zoveel heisa over ontstond dat de minister van Justitie ingreep? Daar werd een zogenaamde bewustwordingscampagne over lichamelijke grenzen en het geven van toestemming in het leven geroepen met een video van 30 seconden waarin twee grootouders hun kleinkinderen willen knuffelen. De kleinzoon stelt dat wel op prijs, maar de kleindochter niet. “Niet iedereen wil een knuffel.”, luidt vervolgens de boodschap. Een knuffelverbod voor opa en oma! Kan het hartelozer? Nu zijn Ieren natuurlijk wel een merkwaardig volk. Als iets ze niet bevalt plaatsen ze bommen onder elkaars onroerend goed of schieten ze elkaar overhoop, met 3.700 doden als resultaat. En dat noemen ze dan The Troubles. En nu er in het Midden-Oosten sprake is van de zoveelste islamitische poging om het Joodse volk from the river tot the sea uit te roeien, blijken ze zo antisemitisch als de neten. Er zit dus echt wel een steekje aan ze los, al kunnen ze wél gezellig zijn. Ik heb dat ettelijke malen aan den lijve mogen ondervinden, waarbij fysiek contact bepaald niet werd vermeden. Mijn hemel, die Siobhan uit Clonmel! Ondertussen onophoudelijk Maria aanroepend, knuffelde dat mens er mateloos op los. Maar of ze dat nu nog zou doen? In de jaren daarna werd bijvoorbeeld een instantie als het Dublin Rape Crisis Centre (DRCC) gecreëerd, net als talloze andere clubs. Ze bekommeren zich allemaal om het lot van slachtoffers van seksueel geweld, maar waar ze zich natuurlijk in de eerste plaats om bekommeren is hun eigen lot. Zonder rape geen rape crisis centre en dan sleep je er van alles bij, zelfs opa en oma. Ik roep het ook hier weer: waar bemoeien ze zich mee! Jim O’Callaghan heet de minister die tenslotte ingreep. Mag je Ieren eigenlijk ook een lintje geven?
Te veel gedoe bij de betaling? iDeal is er ook, zowel voor een abo als voor een donatie. Klik op een van onderstaande buttons. Desgewenst wordt naar evenredigheid toegang tot de betaalde Substack-inhoud verleend.
Er is een gat in de betaalmuur. Na drie verwijzingen mag je een maand naar binnen, na zeven verwijzingen drie maanden, na twaalf verwijzingen een half jaar.
Uiteraard behoort een abonnement op de Telegraaf ook tot de mogelijkheden. Klik op onderstaande button.
He druiloren daar, zwaaiend met mijn geldbuidel, zullen we 't eens hebben over eigen volk warmer
deze winter?
Hoeveel landen zijn er ook al weer in Europa? Kunnen die dan misschien ook eens een steentje bijdragen?