Wat moeten de Amsterdamse bestuurders dan flikken om de steun van de kiezer te verliezen?

Amsterdam huilt waar het eens heeft gelachen, zong Zwarte Riek. Men roept 't nog vaak, maar geeft die beroemde kreet de huidige werkelijkheid weer? Als ik de peilingen tot mij neem twijfel ik daaraan.

Telegraaf 28 februari

Terug van weggeweest (als zij ooit is weggeweest): de frase ‘Amsterdam huilt waar het eens heeft gelachen’ uit het gelijknamige lied van Zwarte Riek. Het werd mij weer meerdere malen toegevoegd en telkens bleek het een verzuchting over verwikkelingen in ons geliefde hoofdgehucht.
          Geeft de kreet de werkelijkheid weer?
          Huilt Amsterdam echt, bedoel ik?
          De peilingen voor de gemeenteraadsverkiezingen van 18 maart voorspellen een nek-aan-nekrace tussen de PvdA, GroenLinks en D66. Deze week stonden ze respectievelijk op 17,8%, 16,2% en 15,4%. Daarmee werd zo’n beetje hetzelfde resultaat als in 2022 voorspeld, dat ertoe leidde dat deze drie partijen de huidige coalitie vormden.
          Attenoje.
          Wat moeten ze dan flikken om de steun van de kiezer te verliezen?
          Krankzinnig veel wegopbrekingen in 020, met die enorme hoeveelheden vuil op straat is de stad smeriger dan ooit, steeds meer vrouwen blijven mede dankzij die vervloekte de-escalatie-approach, of wegkijkaanpak zo u wilt, ‘s avonds liever binnen. De homohaat tiert welig, het antisemitisme is zo alarmerend toegenomen dat Joodse kinderen niet zonder begeleiding naar school kunnen, toen er een heuse Jodenjacht plaatsvond werd dat gebagatelliseerd of zelfs tegengesproken.
          De ordehandhaving is een farce en ook in bestuurlijk opzicht is de stad - schuld: 9,5 miljard euro - een lachertje. Dat blijkt tevens uit externe rapporten, zoals dat van de Ombudsman die door de burgemeester openlijk werd bespot. De zeker voor 75% incompetente gemeenteraad promoveert bijzaken tot hoofdzaken, trefwoorden: woke, gender, inclusiviteit en diversiteit. En wat er bij Stek Oost geschiedde, net als bij andere projecten waarbij de toch al veel te veel in de watten gelegde statushouders werden betrokken, is eerder regel dan uitzondering.
          Wil je het vriendelijk omschrijven, dan noem je de werkwijze in de Stopera naïef amateurisme. Sinds het mij gegund werd te ervaren hoe tijdens het debat erover in de raad schaterlachend grappen werden gemaakt over ‘personen met piemels’ - er werd glashard voorbijgegaan aan het lot van de vermoorde Lisa - vervang ik ‘naïef’ liever door ‘dom’. Of zal ik er toch maar ‘kwaadaardig’ van maken?
          Het Dokwerker-schandaal gezien? Waar men het toestond dat de jaarlijkse herdenking van het enige grootschalige, openlijke protest tegen de Jodenvervolging in bezet Europa door middel van een staking door tienduizenden Amsterdamse arbeiders op 25 februari 1941, schaamteloos werd gekaapt door Jodenhatende palliewappen en andere fascisten? En waar Jerry Afriyie, getuige zijn gênante gebrabbel ook al zo’n antisemiet, als spreekstalmeester mocht optreden, waarmee de organisatoren het wegpesten van Zwarte Piet op één lijn stelden met het uitroeien van zes miljoen Joden?
          Schaamteloos.
          Ook dat gebeurde allemaal onder auspiciën van de gemeente.
          Laatste regel van ‘Amsterdam huilt’: „Mazzel en brooche voor de hele misjpooche.”
          Desnoods huil ik 18 maart in mijn eentje.

---

---

Te veel gedoe bij de betaling? iDeal is er ook, zowel voor een abo als voor een donatie. Klik op een van onderstaande buttons. Desgewenst wordt naar evenredigheid toegang tot de betaalde Substack-inhoud verleend.

---

Er is een gat in de betaalmuur. Na drie verwijzingen mag je een maand naar binnen, na zeven verwijzingen drie maanden, na twaalf verwijzingen een half jaar.

---

Uiteraard behoort een abonnement op de Telegraaf ook tot de mogelijkheden. Klik op onderstaande button.