Waarom Wereld Hijab Dag niet geschrapt?

In Iran worden duizenden vrouwen vermoord omdat zij hun hoofddoek weigerden te dragen, elders op deze planeet prees men een dag lang de zegeningen van dat kledingstuk. Je moet de lef maar hebben.

feb 05, 2026

Telegraaf 5 februari

Het is wel héél onwaarschijnlijk, geef ik toe. De kans dat Jetten 1 de rit uitzit is bijvoorbeeld groter, dus kejje nagaan. Maar laten we er toch voor één keertje van uitgaan dat ik de voorzitter van de organisatie van Wereld Hijab Dag ben.

Dat festijn wordt sinds 2013 jaarlijks op 1 februari gevierd en men wilde daarbij ook afgelopen zondag weer zonder enige aarzeling de talloze zegeningen uitdragen - de verlossing, de heil, de vrijheid! - die de hoofddoek aan moslima’s pleegt te bieden.

Zou ik dan ditmaal, als voorzitter, hebben geopperd om er een keertje vanaf te zien?

Nou & of!

Niet dat mijn voorstel enige kans van slagen zou hebben gehad. De ummah heeft in de loop der jaren veel eigenschappen toebedeeld gekregen, maar deze is nogal onderbelicht gebleven: als de westerse wereld ze iets gunt beschouwen ze het over het algemeen terstond als een verworven recht.

Zeker, dat heeft een bespoedigende werking als je wereldheerschappij nastreeft, om maar eens iets te noemen. En dit staat vast: mijn medebestuursleden zouden mijn idee met de grootst mogelijke verontwaardiging hebben weggestemd, als het al tot een stemming zou zijn gekomen, want ontslag op staande voet in combinatie met steniging en wellicht ook een gezellig fatwah’tje eroverheen had meer voor de hand gelegen.

Waarom zou ik Wereld Hijab Dag dit jaar hebben willen skippen?

Ik laat BHL het anwoord verstrekken, oftewel de Franse schrijver en filosoof Bernard-Henri Lévy, die ermee reageerde op het enthousiasme over diezelfde Wereld Hijab Dag van Zohran Mamdani, de moslim die sinds 1 januari van dit jaar burgemeester van New York is: „Wereld Hijab Dag… Hoe durf je? Hoe kan de ‘stralende stad op een heuvel’ de hijab vieren op het moment dat duizenden vrouwen in Iran worden gevangengezet, gemarteld en vermoord, simpelweg omdat ze weigeren hem te dragen?”

Een uurtje voordat ik aan dit stukje begon sprak ik wederom het Iraanse meisje dat ik zaterdag al aan het woord liet. Zij werkt in een Amsterdamse koffiezaak en knikte bedroefd toen ik haar vroeg of zij de Iraans/Amerikaanse komiek Max Amini kent, van wie ik een fan ben.

„Jazeker, maar ik kijk nu geen filmpjes van ‘m. Het is mij te vrolijk” zei zij, verwijzend naar de gebeurtenissen in haar vaderland, waar haar familie en vrienden niet gespaard zijn gebleven. Daar ben ik natuurlijk door beïnvloed nu ik, op mijn beurt, alleen maar op die uitspraak van BHL kan reageren met: zo is het, verdomme, zo is het, zo is het.

Wanneer je als normaal mens weet dat primitieve, ultrawrede islamitische gangsters vrouwen afslachten die verlangend naar echte vrijheid hun hoofddoek afwerpen, dan weiger je toch om mee te doen aan een wereldwijde manifestatie waarin het dragen van dat kledingstuk juist wordt bejubeld? Dan pas je toch een keertje? En dan wijs je zo’n Mamdani daar toch in navolging van Bernard-Henri Lévy op?

Nou, niet dus.

De kritiek weerklinkt slechts hier en daar.

Ook de westerse wereld is goed ziek.

Te veel gedoe bij de betaling? iDeal is er ook, zowel voor een abo als voor een donatie. Klik op een van onderstaande buttons. Desgewenst wordt naar evenredigheid toegang tot de betaalde Substack-inhoud verleend.

Er is een gat in de betaalmuur. Na drie verwijzingen mag je een maand naar binnen, na zeven verwijzingen drie maanden, na twaalf verwijzingen een half jaar.

Uiteraard behoort een abonnement op de Telegraaf ook tot de mogelijkheden. Klik op onderstaande button.