Straffeloos een Nationaal Monument besmeuren: hier kan dat
Twee columns ditmaal. 1. Zijn rechtspraak en politieke vooringenomenheid in Nederland dan toch niet altíjd twee los van elkaar opererende grootheden? 2. Ik word er steeds minder mild op.
Telegraaf 9 juli
Mijn eerste impuls was: ik vraag het per e-mail aan de Stopera (bellen is zinloos, je verstaat ze namelijk niet).
Toen, echter, herinnerde ik mij het digitale antwoord van de Amsterdamse belastingbalie op een eerdere vraag, om precies te zijn over de door ons gewenste actualisering van onze adresgegevens in hun administratie, een handeling die normaal gesproken hooguit vijf minuten in beslag neemt: „Wij proberen uw e-mail binnen zes weken te beantwoorden. Als we meer tijd nodig hebben, laten wij u dat weten.”
Dit zei de wijze György Konrád ooit: „Alle problemen die ik in mijn leven heb gehad, waren het gevolg van haast en niet van te laat zijn.” Ik had dat ook nu als een waardevolle levensles kunnen opvatten, maar dat lukte mij niet. De paarse krokodil vervloekend, stampvoette ik er ouderwets op los toen dat antwoord zich wederom aan mij opdrong.
Wat ik wilde weten? De naam van de al dan niet externe instelling, door de afdeling Stadsbeheer van ons geliefde hoofdgehucht ingehuurd, die vorig jaar het Nationaal Monument op de Dam reinigde nadat een palliewappilonische Jodenhater van onbestemde gender het in een schattig rood jurkje met graffiti had besmeurd met teksten als ‘Never again is now’.
Vergis u niet, lezer, voor het schoonmaken van poreus natuursteen is een specifieke expertise waartoe ook chemische kennis van zaken behoort vereist. De kalkstenen gevels en beelden van zo’n monument kunnen daarnaast slechts met gebruikmaking van specialistische apparatuur zoals stoom- of lagedrukreinigers op exacte temperaturen worden gereinigd.
Dat liep dus behoorlijk in de papieren, zou je denken.
Dit is echter wat het kostte: € 895.
Dat is tegenwoordig - inclusief wegsleepkosten, maar toch - één keer per ongeluk parkeren op een invalidenplek, zoals ik uit eigen ervaring weet (vandalen hadden het bord toen omgedraaid, waardoor ik het niet bemerkte).
Hoe dan ook is het een schijntje, voor mij in eerste instantie reden om de Stopera voor te stellen om Stadsbeheer op non-actief te stellen en die instelling voor het schoonmaken van de hele stad in te huren. Dan gebeurt dat óók eindelijk eens, en bovendien voor een fooi. Al vroeg ik mij vervolgens wel iets af: klopt dat bedrag wel?
De rechter ging daar deze week onvoorwaardelijk vanuit, getuige zijn opvallende vonnis in de zaak tegen de Conchita Wurst onder de palliewappies: schuldig, maar geen straf, let wel: voor de ontering van ons belangrijkste nationale monument. En waarom? Omdat de verdachte de schoonmaakkosten van € 895 reeds had vergoed. Ik nam terstond aan dat menige boer die tegen zijn hem beleidsmatig opgedrongen ondergang vecht, er stevig op los vloekte toen het hem gegund werd dit nieuws te vernemen. Met in het achterhoofd ook de heersende opinie binnen de hedendaagse elite aangaande het Gaza-conflict, kon ik toch weer de gedachte niet weerstaan dat rechtspraak en politieke vooringenomenheid niet altíjd twee los van elkaar opererende grootheden zijn. Maar wat zegt u dáár nu, mevrouw? Dat ze in de Stopera, waar de liefde voor Israël er evenmin vanaf spat, misschien wel een klein factuurtrucje hebben uitgehaald? Hoe durft u! - UPDATE. Lezeres Erna Meijer reageerde als volgt op Facebook: „Ik lees net uw stukje over het factuurtje voor schoonmaken van ons Nationaal Monument op de Dam. In 2007 had ik een klein stukje muur van ons huurhuis wit geschilderd met gewone latex muurverf. U snapt het al, dat mocht niet, ik moest de verf meteen verwijderen, zonder dat deed de woningbouwvereniging het wel. En niet voor 895 euro, nee, voor 1.200 euro. Let wel: in 2007. Meer hoef ik niet te zeggen.”
Telegraaf 7 juli
Stop nu eindelijk eens met dat kansloze de-escalatiebeleid
Ze zeggen dat je er milder op wordt wanneer de klokken in de verte al voor je luiden. Als dat klopt, ben ik de uitzondering die de regel bevestigt.
Neem de Marokkaanse teringlijers - dixit Hugo Borst - die elke zege van Marokko op het WK Voetbal - en naar later bleek ook de uitschakeling - aangrijpen om het land waar ze nota bene zijn geboren en opgegroeid te terroriseren (waar het niet bij blijft, zoals de Zandvoortse strandexploitanten weten). Ze krijgen hier veel betere maatschappelijke kansen dan hun voorouders in het land waar ze nu zo fanatiek voor juichen, maar dat maakt blijkbaar niets uit.
Ooit was ik wel enigszins gevoelig voor de argumenten waarmee werd gesteld dat hun wangedrag tevens voortvloeide uit het feit dat ze zich als tweederangsburgers behandeld voelen. Inmiddels denk ik dat je er inderdaad op moet inhakken, zoals Borst voorstelde, en dat de heertjes verder via een zogeheten supersnelrechtprocedure (maximumstraf: één jaar cel) juridisch dienen te worden aangepakt.
Joehoe, Amsterdamse driehoek! Doe eens stoppen met dat even gemakzuchtige als beschamende de-escalatie-beleid! Het werkt niet, het heeft nog nooit gewerkt en het zal ook in de toekomst niet werken. Zijn er in de Marokkaanse steden soortgelijke problemen? Niet dus. Hoe zou dat nou komen. Ter illustratie citeer ik nu ook een door mij ingekort AT5-bericht, gecomponeerd na de rellen die na de overwinning van Marokko op Canada gestalte kregen in ons geliefde hoofdgehucht.
„Drie mannen zijn gewond geraakt nadat een motorscooter rond middernacht in botsing kwam met een fatbike op de Slotermeerlaan in Nieuw-West. Het ongeluk gebeurde te midden van de feestvreugde op straat na de overwinning van Marokko op het WK. De politie laat weten dat de motorscooterrijder – een 18-jarige Amsterdammer – uit het ziekenhuis is ontslagen en is aangehouden. Naast dat hij geen rijbewijs had, was de motorscooter waarop hij reed ook nog eens gestolen.”
Die laatste zin!
Naast dat hij geen rijbewijs had, was de motorscooter waarop hij reed ook nog eens gestolen…
Hoe typerend wilt u het hebben, mevrouw de burgemeester?
Of hij heeft u geen tijd om dit te lezen omdat u toevallig net bezig bent met het invullen van een formulier waarmee de vrijlating van dit gangstertje wordt gelast, of met het schrijven van een complimentje aan de ME-hotemetoot die in de T. verklaarde dat er van hard ingrijpen moet worden afgezien omdat het anders oorlog wordt?
Ik kan daar gewoon niet meer genuanceerd over doen. Het lukt mij niet langer. Wat mij betreft is het over & uit met het geaai en het gepamper van deze criminelen, want dat zijn het. Zoals ik ook niet direct afwijzend kan reageren op de uiteraard weer veel bekritiseerde suggestie van Mona Keijzer om ook maar eens een keertje met scherp op de benen van die gasten te gaan schieten.
Wie de wettelijke bevoegdheid heeft om gezag uit te oefenen, zoals Femke Halsema, heeft daarmee het recht en goedbeschouwd ook de plicht om anderen te leiden, gehoorzaamheid te eisen en dwingend op te treden indien er gebeurtenissen plaatsvinden waarmee dat gezag - in dit geval geschiedt dat heel bewust - ernstig wordt ondermijnd.
Gebruik die mogelijkheden verdomme eens een keer.Te veel gedoe bij de betaling? iDeal is er ook, zowel voor een abo als voor een donatie. Klik op een van onderstaande buttons. Desgewenst wordt naar evenredigheid toegang tot de betaalde Substack-inhoud verleend.
Er is een gat in de betaalmuur. Na drie verwijzingen mag je een maand naar binnen, na zeven verwijzingen drie maanden, na twaalf verwijzingen een half jaar.
Uiteraard behoort een abonnement op de Telegraaf ook tot de mogelijkheden. Klik op onderstaande button.
Waarom toch? Je begint zo langzamerhand in allerlei complotten te geloven, want dit is toch niet normaal.