Nooit meer Lieke Klaver, dat is eigenlijk niet te doen
Om van het gezeur af te wezen, stel ik voor om nog maar één open topsportcategorie in te stellen: alle mannen, vrouwen, mannen die denken dat zij vrouw zijn, enzovoorts, op één hoop geveegd. Hoewel...
Telegraaf 2 april
Dat eenvoud mijn kenmerk is, blijkt ook uit mijn oplossing voor de transproblematiek in de topsport en de daaraan verwante kwestie betreffende het feit dat niet-biologische vrouwen hier en daar nog steeds als vrouw aan topsportevenementen kunnen deelnemen: slechts één open categorie voortaan, waarin het hele zooitje bij elkaar wordt geveegd.
Nooit gedacht dat ik iets van D66 zou jatten, maar nu eigen ik mij toch voor even hun verkiezingsleus toe: het kan wél. In de paardensport, bijvoorbeeld, doen hengsten, ruinen en merries aan dezelfde wedstrijden mee. Bij de Grand National, ‘s werelds allerzwaarste race, greep de merrie Nickel Coin zelfs een keer de zege, in 1951 weliswaar, waarna geen merrie het haar nog nadeed, maar je kunt niet alles hebben.
Hoe dan ook, mannen, vrouwen, mannen die beweren dat ze vrouw zijn (andersom komt ook voor, maar in de topsportwereld nooit, hoe zou dát nou toch komen), transgenders, non-binairen, alles op één grote hoop: alleen al uit het feit dat ik daar een voorstander van ben kun je opmaken hoe altruïstisch ik ben ingesteld. De cisgender in mij mag immers nog steeds graag naar vrouwentopsport kijken, met name wanneer Braziliaanse beachvolleybalsters acte de présence geven, of wanneer Lieke Klaver de 400 meter loopt, of wanneer de Ecuadoraanse Anicka Delgado haar baantjes zwemt.
Stel, mijn voorstel wordt aangenomen. Dan zullen deze oogverblindende vrouwen nooit meer op de Olympische Spelen te zien zijn, en verreweg de meeste andere vrouwen ook niet (alleen in de schietsport houden zij min of meer gelijke tred met mannen). Nooit meer Lieke Klaver, dat is eigenlijk niet te doen. Ik breng dus een groot offer, maar dat moet dan maar. Oneerlijkheid moet in al haar vormen in de topsport vermeden worden en de zoektocht naar het antwoord op de vraag wanneer een topsporter een man is of een vrouw is echt niet zo ingewikkeld.
Ik herinner mij hoe de Algerijnse boks(t)er Imane Khalif, zo’n twee-keer-per-dag-knippen-en-scheren-type dat overigens een grote gelijkenis met Ali B vertoont, tijdens de laatste spelen in Parijs de ene na de andere vrouw in elkaar beukte. Het was een geslachtschromosomen-dingetje. Normaal gesproken hebben mannen XY en vrouwen XX, maar dankzij een sterk staaltje zwarte humor van Moeder Natuur had Khelif óók XY. Al haar/zijn kenmerken waren mannelijk, behalve in haar/zijn broekje, hoewel zelfs daar twijfels over bestonden. Bij het o zo correcte IOC durfden ze uitsluiting van Khelif destijds niet aan, maar daar is inmiddels verandering in gekomen. Beseffende dat de Spelen van 2028 in Los Angeles worden gehouden, in het land dus waar Donald Trump ook zo zijn gedachten over dit thema heeft, heeft het IOC besloten uitsluitend biologische vrouwen aan de vrouwenonderdelen te laten deelnemen: een stap voorwaarts, maar nog niet de reuzenstap die ikzelf, om van het gedonder af te wezen, voor ogen heb. Er is trouwens nóg een rigoureuze oplossing, besef ik plots: geen kerels meer. Goh, daar zeg ik zoiets. Vergeet wat ik hierboven allemaal heb betoogd. Denkend aan Key Alves, een Braziliaanse beachvolleybalspeelster, ben ik daar ineens heel erg vóór.
Te veel gedoe bij de betaling? iDeal is er ook, zowel voor een abo als voor een donatie. Klik op een van onderstaande buttons. Desgewenst wordt naar evenredigheid toegang tot de betaalde Substack-inhoud verleend.
Er is een gat in de betaalmuur. Na drie verwijzingen mag je een maand naar binnen, na zeven verwijzingen drie maanden, na twaalf verwijzingen een half jaar.
Uiteraard behoort een abonnement op de Telegraaf ook tot de mogelijkheden. Klik op onderstaande button.
