Lang leve de vrouwelijke blik

Na het optreden van Melanie van der Horst op de kwelbuis, ben ik heel erg toe aan een kopstootje of vijf in een bruine kroeg met bier zuipende mannen die de ene na de andere seksistische mop tappen.

Telegraaf 14 februari

De vrouwelijke blik, kent u die? Ik kan er een boek over schrijven, al betwijfel ik of het ooit zover zal komen. Iets op papier zetten op basis van eigen ervaringen leidt voor de scribent vaak tot herbelevingen. Ik weet niet of ik die wel aankan.
          Ik stelde bovenstaande vraag omdat Melanie van der Horst bij Pauw & De Wit te gast was. Zij is wethouder van verkeerszaken in ons geliefde hoofdgehucht en ik viel laatst nog als een blok voor haar nadat zij voor een fatbikeverbod in het Vondelpark had gepleit.
          Welnu, ook deze crush bleek helaas van korte duur. Ik voelde mij weliswaar gesterkt in mijn standpunt over haar pleidooi toen in de Mokummer gemeenteraad serieus de vrees werd uitgesproken dat er van zo’n verbod een stigmatiserende werking zou uitgaan (advies voor de verbijsterde hoofdstedeling: vul op de gemeentelijke website het digitale formulier ’Verhuizing naar het buitenland’ in en maak je uit de voeten). Maar na haar uitleg op de publieke kwelbuis van de aanpak van het verschrikkelijke maatschappelijke probleem waarvan ook de 17-jarige Lisa het slachtoffer werd – nadere duiding inmiddels helaas overbodig – zegevierde mijn verstand toch weer over mijn hart.
          Ik besef drommelsgoed dat ik nu, al redenerende, bij een waarschuwingsbord met de tekst ‘Let op! Drijfzand. Levensgevaarlijk terrein’ ben aanbeland. White male supremacy is van alle wokistische kanten de oorlog verklaard. Zo wordt er geen Ster-spotje meer uitgezonden waarin de blanke man níet als een sukkel hors catégorie wordt neergezet. Daarom zie ik ook maar af van een beschrijving, naar mijn persoonlijke inzichten, van de gang van zaken in het chique strandpaviljoen dat deze week het decor vormde - ik zat erbij en luisterde ernaar - voor liefst drie meetings die uitsluitend door jonge vrouwen werden bijgewoond, waarbij zelfs het onderwerp ‘bloosangst’ niet werd overgeslagen.
          Het liefst zou ik daarom met een grote boog om dat drijfzand heenlopen.
          Maar hé, dit zei Melanie van der Horst wél bij Pauw & De Wit, toen zij de nieuwe Amsterdamse plannen ter voorkoming van femicide op openbare plekken beschreef: „Bij het ontwerpen van onze buurten en wijken is altijd heel erg van het mannelijk perspectief uitgegaan. Wij zijn in Amsterdam nu aan het oefenen om meer vanuit een vrouwelijke blik te ontwerpen. In Amsterdam-Zuidoost testen we drie verschillende soorten tunnelverlichtingen. Uit allerlei onderzoeken is gebleken dat niet per se fellere verlichting helpt, maar een ander soort verlichting, meer vanaf de zijkanten. Als mannen ergens naartoe gaan, kijken ze vooruit. Als vrouwen dat doen, kijken ze ook heel erg naast zich. Dat geldt ook als je een tunnel uitkomt en je rijdt vervolgens een donker gat in.”
          Kijk, dat is nog eens andere koek dan het snoeien van struikgewas.
          De volgende Chris J. kan het wel vergeten!
          Lang leve de vrouwelijke blik dus, al ben ik nu wel heel erg toe aan een kopstootje of vijf in een bruine kroeg waarin het naar eerlijk arbeiderszweet riekt en waar niet alleen immense hoeveelheden bier, maar ook de ene na de andere seksistische bak wordt getapt.

---

---

Te veel gedoe bij de betaling? iDeal is er ook, zowel voor een abo als voor een donatie. Klik op een van onderstaande buttons. Desgewenst wordt naar evenredigheid toegang tot de betaalde Substack-inhoud verleend.

---

Er is een gat in de betaalmuur. Na drie verwijzingen mag je een maand naar binnen, na zeven verwijzingen drie maanden, na twaalf verwijzingen een half jaar.

---

Uiteraard behoort een abonnement op de Telegraaf ook tot de mogelijkheden. Klik op onderstaande button.