Kijk es aan, één glas alcohol per dag is nu ook al te veel

Arthur van Amerongen en ik zijn niet te stoppen: wéér twee afleveringen van de Foute Jongens-rubriek voor Nieuwe Revu. We nemen er eentje op. O nee, dat mag niet meer van de Volkskrant.

Foute Jongens - 29

Rob: Mocht u soms denken dat de betutteldrift in Nederland 
zo’n beetje haar hoogtepunt heeft bereikt, mijnheer Van Amerongen, dan vergist u zich deerlijk.
        Daarom heb ik een verzoek aan u. Als u op dit moment doet wat ik zelf op dat heerlijke plekje zou doen: vanaf het terras van uw 365-dagen-per-jaar-vakantiehuisje volledig tevreden met het bestaan uitkijken over dat adembenemende Algarviaanse doolhof van lagunes, eilandjes en zandbanken van de Ria Formosa, dan voelt u er vast weinig voor om erop in te gaan. Toch vraag ik het: zou u de papieren editie van de Volkskrant van 26 juni jongstleden op uw Lidl-laptopje willen opzoeken?
        Wellicht trek ik u over de streep met de mededeling dat het bestuderen van de voorpagina volstaat, met andere woorden: dat het zo gepiept is. De krant opent namelijk met het bericht waarvoor ik uw aandacht vraag.
Overal wordt de wereldvrede ernstig bedreigd: Rusland en Oekraïne staan elkaar heviger dan ooit naar het leven, de Straat van Hormuz zou zomaar het epicentrum kunnen worden van een ongekende economische aardbeving, in Afrika worden dagelijks duizenden christenen afgeslacht door jihadisten, in Gaza en Libanon blijft het kommer en kwel, enzovoorts. En waar wil De Volkskrant zijn lezers in de eerste plaats op wijzen? Hou u vast: ’Alcohol is niet meer normaal - ook één glas per dag niet’.
        De Gezondheidsraad concludeerde dat in een rapport, waaruit bijna likkebaardend werd geciteerd.
        Je krijgt er kanker van, namelijk.
        Zeven soorten zelfs!
        Nu geef ik onmiddellijk toe dat het van enige gemakzucht getuigt dat ik deze kwestie aan u voorleg. Goedbeschouwd is het vragen naar de bekende weg, want u heeft nooit onder stoelen of banken gestoken dat u als vooraanstaand lid van de natte gemeente menig monsterverbond met Koning Alcohol sloot. Bovendien heeft u voor De Volkskrant gewerkt en bent u derhalve als geen ander op de hoogte van de vooraanstaande rol die de drank altijd bij de redactie van dat dagblad heeft gespeeld (zoals bij de redactie van ieder dagblad).
        Waar het mij echter vooral om gaat is de betutteldrift die ook uit deze nieuwskeuze blijkt. Ze durven zelfs ook in dit geval voor een ontmoedigingsbeleid te pleiten. Alsof we al niet op genoeg terreinen door de overheid worden geknecht. De persoonlijke vrijheid lijkt steeds minder te tellen.
        Ik besef dat deze benadering past bij de Zeitgeist waarvan De Volkskrant als vooruitstrevend medium zo graag deel uitmaakt. Een alcoholvrij leven wordt in toenemende mate gezien als een bewuste lifestyle (de zogeheten sober-curious beweging). Toch vraag ik mij iets af: worden de maatschappelijke krachten die dit alles stimuleren, ter voorbereiding op de geplande islamisering, misschien heimelijk gesponsord door de Muslim Brotherhood?
        De somberheid!
        Die angst om te genieten!
        Na de hittegolf van juni - twee dagen, meer niet - schreef Volkskrant-hoofdredacteur Piet Klok dit: “Warm weer een vrolijke gebeurtenis? Die tijd is voorbij.”
        Want o, o, dat klimaat.
        Vroeger zopen ze zich zeven dagen per week een stuk in de kraag bij de Volkskrant.
        Inmiddels is het tijd voor een onbeperkte groepsinname van dexamfetamine.

Wolla broers, wij niet bezorg die kafirkutkrantje!

Arthur: Waarde penvriend, je overvalt mij een beetje met dit schrijfsel want ik zit net aan het ochtendbier bij Bella, de getormenteerde uitbaatster van het gore kroegje op de kade van jouw geliefde Olhão. Die uitspanning heet in de volksmond Die Deutsche Botschaft omdat het er altijd wemelt van de moddervette alcoholische moffen met Nick Woltemade-coiffures.
        Overigens kijkt niemand in de Algarve er raar van op als je om 9 uur in de ochtend een ijskoude fles Sagres of Superbock naar binnen klokt. Portugezen zijn immers gezonde innemers en staan qua wijnconsumptie stijf op 1 in Europa. Hier dus geen jihad tegen Koning Alcohol. Vergeet niet dat de dappere Portugezen de mohammedaanse bezetter al in 1249 wegjoegen, ruim twee eeuwen vóór het einde van de Reconquista in Spanje.
        Ook mij viel het op dat de gazettekes van DPG bol staan van de alarmerende berichten over alcohol. Ik kan jou uit eerste hand verzekeren dat de inktkoelies van Het Parool en De Volkskrant zuipen als maleiers, tempeliers en ketters. De kans bestaat natuurlijk dat al die agitprop tegen Moeder Alcohol (schitterend liedje van de onvergetelijke Frans Halsema) door A.I. wordt uitgebraakt, of dat het gewoon mededelingen van de overheid zijn die een op een in de krant worden gepubliceerd.
        Pieter Klok is een schaamteloos verlengstuk van de macht, zo weten wij uit de coronatijd, en hij zit dan ook werkelijk vuistdiep in Jetten 1, met een mooie baan als voorlichter in Den Haag in het vooruitzicht ter afsluiting van zijn briljante carrière als loopjongen van de EU, DPG en Vak K.
        Wij leerden Pietje ooit kennen als een vrolijk drinkebroer die in kennelijke staat ons eerste Grote Foute Jongens Boek overhandigd kreeg in het Paleis van de Weemoed, maar sinds hij op last van zijn grote baas Christian van Thillo een disulfiram-implantaat (jou beter bekend als refusal) ingenaaid kreeg, is de goede man niet meer zo gezellig. Hij zit soms bij Jinek, met dat hele vreemde plukje haar tussen de inhammen van wat ooit een kapsel was, en ik heb al een paar keer gezien dat hij een vuurrode kop kreeg. Dat is geen foutje van de juffrouw van de make-up, maar ons aller Pietje heeft dan stiekem een slokje genomen van de huiswijn en dan begint de refusal heftig te protesteren.
        Jouw suggestie dat de jihad tegen alcohol in de Nederlandse media een onderdeel van een intense islamiseringscampagne van het Mohammedaanse Broederschap is, wil ik niet geheel onder het tapijtje van de fakir moffelen. Dagblad Trouw - fout na de oorlog - weigert al geruime tijd reclames van de Gall en Gall (tevens de bijnaam van komisch duo Rob de Wijk en Arend Jan Boekestijn) omdat dat kwetsend is voor de bezorgers van de krant. Die zijn ongeletterd maar wee je gebeente als ze een plaatje van een flesje Coebergh zien: Tfoe! Haram! Wolla broers, wij niet bezorg die kafirkutkrantje!
        Goeie tip van jou trouwens, die dexamfetamine. Ik heb net een flinke lijn genomen, en het is een gouden huwelijk met aguardiente. Maar je kent mijn motto: alles met mate.

Foute Jongens - 31

Goedbeschouwd was dit WK een walgelijk evenement

Rob: Als ik terugkijk op mijn leven, mijnheer Van Amerongen (een andere keuze heb ik als hoogbejaarde niet, wil ik in de toekomst kijken dan stuit ik op een muur met een poort die door een veelbetekenend grijnzende man met een zeis wordt bewaakt), dan zie ik best wel een paar leuke dingen, maar ook veel verprutste periodes.
        In retrospectief stel ik mezelf daar vragen over, stuk voor stuk varianten op: had ik net als Robert Frost een minder voor de hand liggend pad moeten volgen? “I took the one less traveled by, and that has made all the difference”, dichtte deze Amerikaan in ‘The Road Not Taken’, dat in Nederland vooral vermaardheid verwierf nadat de toenmalige PvdA-leider Wouter Bos het als zijn leidraad had geopenbaard.
        Waarom nam ik de afgelopen dikke maand ook niet ‘the road less traveled by’, bijvoorbeeld in de vorm van het herlezen van de Odyssee van Homerus, het oerboek dat dankzij de meesterlijke verfilming door Christopher Nolan ineens weer helemaal hot is? Ik sloeg toch weer ‘the road much traveled by’ in. Voetbalverdwazing maakte zich van mij meester. In de VS, Canada en Mexico werd het WK 2026 afgewerkt en ik zat onthutsend vaak voor de kwelbuis, óók nadat Oranje in een veel te vroeg stadium uitgerekend door de Mocro’s was uitgeschakeld.
        Goedbeschouwd was deze editie van het wereldkampioenschap voetbal een walgelijk evenement, dat iets te nadrukkelijk naar corruptie riekte, ofschoon ik weiger mee te gaan in al die door algoritmes gestimuleerde, uit de duim gezogen verhalen over de bevoordeling, door de FIFA aan de arbiters opgelegd, van Argentinië in het algemeen en van Lionel Messi in het bijzonder. Ik geloof daar domweg niet in.
        Wat ik mij wél afvraag is wat de mensen bezielde die uitspraken waarmee dat werd gesuggereerd zomaar in de mond legden van Zlatan Ibrahimovic, José Mourinho en andere voetbalgrootheden, die in werkelijkheid helemaal niets van die strekking zeiden. Het geschiedde ontelbare malen op de socials en de anonieme trollen die voor die verzinsels verantwoordelijk waren werden opvallend vaak vanuit landen met een islamitische persuasie (Iran, Algerije, Egypte) aangestuurd. Het leek wel of de persdienst van Hamas was ingezet.
        Zeker, er waren mooie wedstrijden bij. Toch durf ik ook in dit geval over een verprutste periode te spreken. Het was allemaal veel te megalomaan, met die 48 deelnemers (FIFA-baas Gianni Infantino speelt inmiddels zelfs al met het plan om er 64 van te maken). Het was ook te poenerig, met die buitensporige entreeprijzen en die krankzinnige dyhadratatiepauzes ten behoeve van de commercie halverwege beide helften. En het was dus te corrupt.
        Alleen al het feit dat het überproleet Donald Trump in een eentweetje met Infantino lukte - hij maakte er zelfs schaamteloos melding van - om de schorsing van de Amerikaanse spits Folarin Balogun ongedaan te maken, had mij moeten doen besluiten om mij niet langer op dat WK aan de overkant van de grote plas te richten, maar op Odysseus’ barre, twintig jaar vergende terugreis naar Ikatha.
        Dat was pas bijzonder, mijnheer Van Amerongen!

Voor mij was Haaland de koning

Arthur: Don Roberto, ik heb een bloedhekel aan kantoorklerken die de hele dag met oneliners en aforismen van Johan Cruijff strooien, maar ik kom toch even aankakken met een banale voetbalwijsheid en wel van Gary Lineker, die na de uitschakeling van Engeland door West-Duitsland op het WK van 1990 verzuchtte: “Football is a simple game; 22 men chase a ball for 90 minutes and at the end, the Germans win.”
        Das war einmal, Jungchen. Vroeger kon ik dolblij worden als Duitsland verloor, maar nu voelde ik slechts medelijden. Man man, wat haatte ik de tronies van Horst Hrubesch (Das Ungeheuer), Rudi Völler, de arrogante Beierse rotkop van Lothar ‘Schwalbe’ Matthäus en verder natuurlijk Oliver Kahn en Andreas Brehme. Nu herinnert alleen Nick Woltemade met zijn zuurkoolbakkes aan de tijd van de lelijke moffen, onze ultieme Angstgegners, maar volgens mij is Nick een schat van een gozer die oude vrouwtjes helpt bij het oversteken.
        Ik wilde trouwens helemaal niet naar de wedstrijden kijken omdat ik net als jij de FIFA haat. Maar ik ben natuurlijk geen Teun van de Keuken die in het op sterven na dode blaadje Vrij Nederland ter meerdere eer en glorie van zichzelf brulde dat Nederland het WK moest boycotten. Ik weer zeker dat die fatsoensrakker terwijl hij een Lotte Houwink ten Cate-achtige (hij schopte een buitenechtelijk kind bij deze kijfzieke feministe) aan het doen was, stiekem naar Nederland-Tunesië keek.
        Ik geloof trouwens net als jij ook helemaal niet in al die samenzweringstheorieën op X, bijvoorbeeld dat de Argentijnen in de finale kwamen omdat de Mossad en de Joden van Buenos Aires dat eisten. Dat volslagen gelul komt uit de koker van mohammedaanse landen als Egypte en Marokko. Ik was altijd een Argentinië-gek en dol op Diego Maradona. Nog regelmatig kijk ik op YouTube naar de schitterende documentaire over hem van de Servische filmmaker Emir Kusturica. Een vriend van mij in Rio de Janeiro, Leo Wery, deed de productie daarvan.
        Overigens woonde ik in de Cidade Maravilhosa tijdens het WK 2010, en huilde ik van geluk toen we van Brazilië wonnen. Kort daarna vloog ik met toenmalige Spaanse vriendin Paula naar Madrid, voor de bruiloft van haar broer. Ik zag de finale tegen Spanje daar in een bomvolle kroeg en werd bijna gelyncht na de karatetrap van Nigel de Jong.
        Daarna verloor ik mijn interesse in voetbal en het maakte me ook geen reet meer uit wie dit WK ging winnen. Het liefst de Vikingen van Noorwegen natuurlijk, maar dan zou ik meteen door Sander Schimmelpenninck zijn afgeserveerd als een domrechtse fascist. Voor mij was Haaland de koning van dit WK, en niet Messi met al die inktvlekken op dat lijf. Het zal me niks verbazen als hij een aarsgewei heeft, in de wereld van de porno ook wel bekend als de trampstamp. Op X zag ik trouwens een geweldig twiet met de tekst 'Why doesn't Argentina have more Black players in the World Cup? Because we are a country, not a Disney movie'.
        Eat that, Teun van de Neuken en SS Schimmeldwerg!

---

---

Te veel gedoe bij de betaling? iDeal is er ook, zowel voor een abo als voor een donatie. Klik op een van onderstaande buttons. Desgewenst wordt naar evenredigheid toegang tot de betaalde Substack-inhoud verleend.

---

Er is een gat in de betaalmuur. Na drie verwijzingen mag je een maand naar binnen, na zeven verwijzingen drie maanden, na twaalf verwijzingen een half jaar.

---

Uiteraard behoort een abonnement op Nieuwe Revu ook tot de mogelijkheden. Klik op onderstaande button.