Je bent nog niet dood als je dood bent
Krijgt Jomanda toch nog gelijk: nieuwe bevindingen suggereren dat biologische en neurale functies na het overlijden niet abrupt stoppen, maar geleidelijk afnemen, van minuten tot uren.
Telegraaf 17 februari
Het hééft z’n voordelen, nog even doorleven nadat je hemelen bent gegaan. Stel bijvoorbeeld, je hart gaf er maandag een minuut voor de start van de 1000 meter shorttrack voor vrouwen op de Olympische Winterspelen plotseling de brui aan. Dan was je dus hartstikke kassiewijle, maar we weten nu dat je brein de tweede zege van Xandra Velzeboer misschien toch nog zou hebben meegekregen. Wat een mazzel, niet? Wat zit die gek nu weer te bazelen, denkt u nu zeker en vast. Is dat het geval, dan verstrek ik u zonder enige aarzeling een tweedelig antwoord: 1. een beetje meer respect graag, 2. ik baseer mij op bevindingen van lieden die ervoor hebben doorgeleerd. Tijdens een bijeenkomst van de American Association for the Advancement of Science in Phoenix verklaarden zij dat de dood ’geen plotselinge uitschakeling van het bewustzijn is’, maar een ’geleidelijk proces’. „Nieuw bewijs suggereert dat biologische en neurale functies niet abrupt stoppen, maar geleidelijk afnemen, van minuten tot uren”, aldus een bericht in The Times. Verder werd erop gewezen dat twintig procent van de mensen wier overlijden na een hartaanval was vastgesteld maar daarna toch weer tot leven kwamen, bewuste herinneringen aan die tijd hadden. Vraagje: zou Jomanda dan toch gelijk hebben gehad? Ervan uitgaande dat de dood niet het einde was, stelde het inmiddels in Canada woonachtige medium in 2004 dat begraven beter is. „Cremeren doet heel veel pijn omdat het onzichtbare koord tussen het lichaam en de ziel dan snel afbrandt”, zei zij letterlijk in de T. Dat werd haar toen zeer kwalijk genomen, niet alleen door de exploitanten van onze crematoria, die hun hoop op een nog dikker belegde boterham in rook zagen opgaan, maar ook door mij omdat zij tal van mensen die net een naaste hadden laten cremeren daarmee onnodig veel angst had aangejaagd. Nog een vraagje: heeft deze spectaculaire wetenschappelijke ontdekking alleen maar voordelen? Nou ja, kijk, je blijft natuurlijk wel langer getuige van – ik noem maar iets hoor – het hopeloze gespartel van D66 nu zelfs ook deze o zo fatsoenlijke en beschaafde partij met Nathalie van Berkel een beoogde bewindspersoon nu al gedag heeft moeten zeggen wegens opleidingsgesjoemel. Dat is ontegenzeggelijk een pluspunt. Voor mij persoonlijk zou de berichtgeving dienaangaande het verlies van mijn leven in elk geval aanzienlijk veraangenamen, net als trouwens de stem van de vrouw aller vrouwen, oftewel de zwoele mezzo-sopraan van mijn wederhelft die ik zelfs tot jaren na mijn verscheiden zou willen beluisteren. Al valt helaas niet uit te sluiten dat zij onmiddellijk nadat ik mijn ogen definitief heb gesloten vrolijk „Zo, opgeruimd staat netjes” roept. Dat verandert de zaak. Ach, weet u, er zijn aan de andere kant zoveel dingen – ik doe een greep: Iran, Epstein, de islamisering, box 3, het stikstofdossier, de asielfaal, de klimaatnonsens, de vrijheidsbijdrage, het polderlandse gas- en stroomgestuntel – waarvan je ook na je dood liever geen getuige meer wenst te zijn. Schuif mij bij nader inzien dus toch maar zo spoedig mogelijk de oven in. Dan maar heel veel pijn.
Te veel gedoe bij de betaling? iDeal is er ook, zowel voor een abo als voor een donatie. Klik op een van onderstaande buttons. Desgewenst wordt naar evenredigheid toegang tot de betaalde Substack-inhoud verleend.
Er is een gat in de betaalmuur. Na drie verwijzingen mag je een maand naar binnen, na zeven verwijzingen drie maanden, na twaalf verwijzingen een half jaar.
Uiteraard behoort een abonnement op de Telegraaf ook tot de mogelijkheden. Klik op onderstaande button.





Dit zeer informatieve YouTube kanaal (sterke maag nodig bij diverse clipjes) heeft daar al eens een stukje over gemaakt: https://youtu.be/hYg2RKTwN-4?si=UEyoH9fqAYqmL8Nq