Ik heb je ontheiligd, ouwe! Het spijt mij zo!
Ja echt, pa, de zoon die dankzij jou zoveel sportverdwazing ontwikkelde bekeek slechts de korte samenvatting van Nederland - Tunesië nadat hij reeds na Curaçao - Ivoorkust zijn bedje had opgezocht.
Telegraaf 27 juni
Ook omdat sorry zeggen tegen dode mensen de laatste jaren een populair ritueel is geworden, wil ik hierbij graag postuum mijn excuses aanbieden aan de man die mijn verwekker was, mijn goeroe en mijn lachtherapeut.
Ik heb je ontheiligd, ouwe!
Het spijt mij zo!
Laat ik het meteen maar onthullen: ik heb de rechtstreekse uitzending van Nederland - Tunesië aan mij voorbij laten gaan. Ja echt, pa, de zoon die dankzij jou zoveel sportverdwazing ontwikkelde bekeek slechts de korte samenvatting in het ontbijtprogramma nadat hij donderdagavond reeds na Curaçao - Ivoorkust zijn bedje had opgezocht. Wat evenmin een pretje was, onder de huidige weersomstandigheden. Ik had mezelf net zo goed in dweilen kunnen wikkelen die even tevoren in een tobbe vol water van 60 graden Celsius waren ondergedompeld en daarna níet waren uitgewrongen. Maar ik kon het gewoon niet opbrengen.
Om één uur ‘s nachts beginnen betekent dat het pas tegen drieën in de vroege ochtend is afgelopen, overpeinsde ik, en dan dreigt de boel ook nog eens ernstige vertraging door noodweer op te lopen. Dat ging mij te ver en daar bleef ik bij. Hoe ik ook probeerde om het voor mezelf te rechtvaardigen (Oranje is toch al voor de volgende ronde geplaatst, dat soort drogredenen), het was goedbeschouwd een onthutsend besluit, waarvoor ik mij te pletter schaam als ik in gedachten mijn goede vader erbij betrek.
Sloegen wij ooit een van de nachtelijke boksduels van Mohammed Ali over, live door de AVRO uitgezonden?
Nimmer!
„Eruit, jongen! Het gaat zo beginnen!”
Kijk, dát is pas opvoeden, net als op woensdag 1 december 1971, toen Borussia Mönchengladbach in het kader van het toernooi om de Europa Cup andermaal tegen Inter Milaan moest spelen in verband met het feit dat de eerste wedstrijd (7-1!) door de UEFA ongeldig was verklaard omdat Inter-speler Roberto Boninsegna daarin door een colablikje was getroffen (en daarna het begrip ‘commedia dell'arte’ nieuw leven had ingeblazen, doch dit terzijde).
Het treffen werd niet op de Nederlandse tv uitgezonden, maar wel op de Duitse. Kabel- en online-tv bestonden nog niet en daarom verzon mijn ouweheer een list. Hij belde met een horeca-etablissement in Nijmegen, vroeg of ze daar naar Borussia-Inter op de Duitse tv zouden gaan kijken en gaf mij na het bevestigende antwoord de opdracht om hem die middag in zijn Fiat 1500 vanuit de noordwesthoek van Noord-Holland naar de zuidoosthoek van Gelderland te rijden.
Nul-nul werd ‘t: Borussia alsnog uitgeschakeld.
En nu heb ik pa dit geflikt.
Pure ontering natuurlijk. Ik snap daarom eigenlijk niet waarom ik het vertel. Sommige dingen kun je beter voor jezelf houden, maar misschien kan ik nog iets goedmaken met de plechtige belofte dat ik Nederland - Marokko in de nacht van maandag op dinsdag - om 3 uur! - wél live zal aanschouwen.
Pardon?
Nee, gekkie, ik bedoel natuurlijk die clash in Monterrey.
Niet die in Amsterdam-West en de Schilderswijk.Te veel gedoe bij de betaling? iDeal is er ook, zowel voor een abo als voor een donatie. Klik op een van onderstaande buttons. Desgewenst wordt naar evenredigheid toegang tot de betaalde Substack-inhoud verleend.
Er is een gat in de betaalmuur. Na drie verwijzingen mag je een maand naar binnen, na zeven verwijzingen drie maanden, na twaalf verwijzingen een half jaar.
Uiteraard behoort een abonnement op de Telegraaf ook tot de mogelijkheden. Klik op onderstaande button.
