Het Mysterie van de Egmonden
De naam van het vochtige spul dat boven het Robbenbos plotseling uit de hemel viel hield veel hondenbezitters danig bezig. De 98-jarige 'derper' Engel verstrekte tenslotte het verlossende antwoord.
Telegraaf 8 augustus
Spectaculair inderdaad, die zonsverduistering van aanstaande woensdag. Zo vaak vindt zoiets niet plaats en - bijkomend voordeel - het leert ons andermaal dat er totaalwappies onder ons leven. Nu beweert iemand dat zijn stelling dat de maan minstens zo groot is als de zon, hiermee definitief als bewezen kan worden beschouwd. Ik bedoel maar. En toch, hè? Als dit zo belangrijk is, waarom hoor je dan helemaal niemand over het Mysterie van de Egmonden van vrijdagochtend vroeg? Je leest het goed: het Mysterie van de Egmonden. Ik was er zelf bij en vraag je daarom een poging te doen jezelf in te beelden dat ik daar, in de Egmonden dus, met mijn Portugese bitch door het Robbenbos wandel. Het is er sinds mensenheugenis droog, dor en stoffig. Tal van honden ravotten er vrolijk op los en hun eigenaren groeten elkaar vriendelijk, behalve Jaap en Gerard, die elkaar mijden als de pest. Deze twee ex-vissers waren ooit gezworen kameraden, maar daar kwam rigoureus verandering in nadat Gerard op indringende wijze de vrouw van Jaap met een bezoekje had vereerd. Jaap was op dat moment, ter hoogte van Stavanger, als dekman van de boomkorkotter Helena IV druk doende om netten met kabeljauw aan boord te slepen. Negen maanden later kreeg de vrouw van Jaap een zoontje en haalde Jaap zijn rekenmachine maar eens te voorschijn. En dan geschiedt het. In Paul Thomas Anderson’s film Magnolia (1999) vallen na verloop van tijd boven de San Fernando Valley in Los Angeles duizenden kikkers uit de hemel. Nu gebeurt iets soortgelijks in het Robbenbos in de Egmonden, al is het wel meteen duidelijk dat het geen kikkers zijn. Het is een vreemd, verkoelend en doorzichtig spul in druppelvorm. Ik heb geen idee wat het is en hoop dat Dolf, die daar steevast zijn Duitse herder Frontschwein uitlaat, mij uitsluitsel kan geven. „Weet jij wat deze nattige substantie is?” vraag ik Dolf, terwijl wij onder een grote struik schuilen. „De Russen zitten erachter”, zegt Dolf beslist. „Die zitten namelijk overal achter. Die drone vol explosieven in dat Oekraïense vliegtuig in Leipzig? Russenwerk. De invasie in Ceuta? Idem dito, om Europa te destabiliseren. Bovendien lees ik net dat de NAVO rekening houdt met een Russische aanval. Voor hetzelfde geld storten ze dit spul dus vanuit ontraceerbare drones boven ons uit en ontstaan er op onze lichamen dientengevolge binnen enkele dagen ongeneeslijk etterende wonden.” Het zal je misschien verbazen, maar Dolf slaagt er niet in om mij met deze verklaring te overtuigen. Daarom stel ik dezelfde vraag aan Marie-Louise. Zij is de bazin van de gracieuze labradoedel Penelope en heeft zich zojuist bij ons gevoegd. Marie-Louise vertelde ons in de loop der jaren al 10.394 keer dat zij het gymnasium cum laude afrondde en liet de afgelopen weken al 10.395 keer op Facebook en Instagram weten dat zij het boek The Odyssey beter vindt dan de film (anders tel je namelijk niet mee in die kringen). „Dit zijn de tranen van Aphrodite”, antwoordt zij beslist. „Toen zij huilde om de dood van haar geliefde Adonis ontstonden uit haar tranen anemonen. Dit is de volgende stap.” Maar natuurlijk. Ah, daar komt Engel aanstrompelen, de krasse 98-jarige ‘derper’ met zijn onafscheidelijke vuilnisbakkie Barrel. Ook hij kiest een plek onder de struik. „Weet jij wat dit voor een goedje is, Engel?” vraag ik. „Het is niet onaangenaam in deze hitte, moet ik toegeven. Het voelt verfrissend aan, maar wij blijven in het duister tasten.” „Dit heet regen”, zegt Engel. „Pardon!?” roepen wij. „Dit heet regen. Vroeger viel het veel vaker uit de lucht, maar dat was voor jullie tijd.” „Waar lijd jij nou precies aan, Engel?” vraagt Dolf. „Verstandsverduistering, misschien?”
Te veel gedoe bij de betaling? iDeal is er ook, zowel voor een abo als voor een donatie. Klik op een van onderstaande buttons. Desgewenst wordt naar evenredigheid toegang tot de betaalde Substack-inhoud verleend.
Er is een gat in de betaalmuur. Na drie verwijzingen mag je een maand naar binnen, na zeven verwijzingen drie maanden, na twaalf verwijzingen een half jaar.
Uiteraard behoort een abonnement op de Telegraaf ook tot de mogelijkheden. Klik op onderstaande button.
Absurdisme is weer heerlijk absurd 😁