Hartelijk dank, Dunk-raadslid Shoehoer Kohn!
Twee Telegraaf-columns ditmaal: ik ga in op het raadsvoorstel om Esmah Lahlah voortaan Lehleh te noemen - dat schijnt zo te horen - en weet ook weer dat je nooit je werk naar het strand moet meenemen.
Telegraaf 13 juni
Dus die ordinairlinkse verkiezingszwendelaar - pleonasme! - heet geen Lahlah, maar Lehleh? Of is het nou Lihlih? Ik ben echt in de war, hoor. Zelf prefereer ik trouwens Loehloeh. Dat doet mij denken aan een zwoele nacht in Constantinopel, al droeg de betrokken dame geen hoofddoekje. Ik licht één tipje van de sluier op: ze droeg helemaal niks en deed alles wat Allah verboden heeft.
Die mevrouw hield ook niet van André Hazes. Esmah Lahlah, zoals ik de nieuwe Amsterdamse wethouder van Onderwijs toch maar blijf noemen, doet dat wel, al kan ik mij niet voorstellen dat zij het eerste couplet uit Dré’s klassieker ‘Zeg maar niets meer’ de komende jaren letterlijk zal nemen. „Zeg maar niets meer / Ik ga wel weg, als je dat wil / Zeg maar niets meer / Laat me maar gaan, wees nu maar stil”. Zing het!, zullen velen smeken. Maar ik denk dat zij dat alleen nog maar doet als zij ergens burgemeester kan worden.
En dat wil zij nooit van d’r leven.
O, wacht!
Het is overigens volkomen begrijpelijk dat het linkergedeelte van de Amsterdamse gemeenteraad - de overgrote meerderheid dus - het voorstel van Dunk-raadslid Shoehoer Khon, zoals wij ‘Denk-raadslid Sheher Kahn’ horen uit te spreken, om de naam van Esmah Lahlah op correcte wijze uit te spreken, met applaus ontving.
Stel je toch eens voor dat ze van die radicaalextreemultradomrechtse onderwerpen als het hoofdstedelijke vuil op de straat zouden moeten bespreken. De suggestie alleen al dat zulks in de buurt van het Rosewood aan de Prinsengracht een gemeentelijk ‘bewussie’ is omdat dat toch maar een hotel voor de welgestelden is, klopt wel, maar daar praat je gewoon niet over.
Wat te denken, bovendien, van die enorme kritiek op de verhoging van de toeristenbelasting naar 20%, op het schrappen van 10.000 extra parkeerplaatsen, op de extra miljoenen voor cultuur in de buitenwijken (whatever that may be), op de structurele gemeentelijke Jodenhaat, op het gebrek aan handhaving van de Syrische asielzoekersterreur bij de binnenstadswinkeliers en op het dwarsbomen van alle pogingen van de middenstand om het hoofd boven water te houden?
Dan heb je het liever over Lijhlijh!
Rest mij te vermelden dat ik in het buitenland Hoeklend ben genoemd, Kookland, Goeglend, Ooglân plus nog het een ander, dat men er buiten de Nederlandse grenzen nog nimmer in geslaagd is de namen Johan Cruijff, Steven Berghuis en Joost Luiten op de juiste wijze uit te spreken en dat mijn legendarische collega wijlen Nico van der Zwet Slotenmaker zich om die reden altijd Nico Enzovoorts noemde, hetgeen uiteindelijk Nenzo werd.
Maakten wij daar een punt van?
Eeehh… nee.
We blijven ook hardnekkig Lissabon in plaats van Lisboa zeggen en Florence in plaats van Firenze, en laat ik er dan toch ook maar op wijzen dat het Constantinopel waarover in de eerste alinea werd gerept alweer veel te lang Istanboel heet.
Maar ik blijf het Constantinopel noemen!
Lekker christelijk!
Wat jij, Luhluh?Telegraaf 11 juni
Neem nooit je werk mee naar het strand
Wat je als kantlijnkrabbelaar nooit moet doen, indien je voor twee weken met vakantie in de overzeese gebiedsdelen vertoeft: reminders naar jezelf sturen voor wanneer je thuis weer aan de slag gaat.
Ik deed dat dus wel.
Grrr.
Ik heb veel respect voor stukadoors. Laatst vroeg ik aan een van hen hoeveel kilo Knauf hij dagelijks gemiddeld tegen het plafond kwakt. Inclusief water grofweg zo’n 250 kilo, antwoordde hij. „Ze zouden jullie allemaal een lintje moeten geven”, sprak ik vol bewondering. Maar dit is natuurlijk óók zo: een stukadoor die op een strand in Curaçao ligt, houdt zich over het algemeen niet echt bezig met de vraag of hij bij zijn volgende klus roodband, geelband of goldband gaat gebruiken. Die klokt nog een Blue Wave Amstel Bright naar binnen en denkt terecht: na mij de zondvloed.
Ach, was ik maar zo.
Ik lag daar eveneens vaak op het strand, te midden van types van alle soorten en maten, die soms een lust voor het oog waren en soms niet, maar ja, dat laatste geldt ook voor molochs zoals moi. Er was in elk geval genoeg te zien en ik maakte veel te weinig gebruik van die mogelijkheid. Ik had namelijk het plan opgevat om mezelf veertien dagen achtereen allerlei wetenswaardigheden over de islam te mailen, zodat ik daar later iets mee kon doen. Die kwam ik dan tegen op X en die stuurde ik vervolgens van mijn Gmail-account naar mijn Telegraaf-account, waar ik ze opsloeg in het mapje ‘Religie van de vrede’.
Ziet u het voor zich?
Heupwiegt er in minibikini een kloon van Shanina Shaik voorbij - zie boven- en neem ik via mijn mobieltje de volgende, door twitteraar dr. Maalouf opgetekende uitspraak van een Duitstalige imam in mij op: „Natuurlijk kun je hier in Duitsland niemand stenigen wegens overspel. Dat kan niet. Maar als we een islamitische staat worden, ja, als de islamitische staat er hier is, dan is het de plicht van iedere leider om deze opdrachten van de Koran uit te voeren.”
En wat te denken van deze, die ook via dr. Maalouf tot mij kwam, als commentaar bij een filmpje waarin te zien was hoe fundamentalistische moslims elektronische apparatuur vernielen: „Ze vernietigen tv's, laptops, antennes en satellieten omdat ze niet bestonden in de tijd van Mohammed. Ondertussen gebruiken ze hun telefoons om het te filmen en online te plaatsen. Stomheid kent geen grenzen.”
Ik sluit af met een tweet van John Cleese, die het getuige zijn recente kritiek op de islam ook helemaal met deze specifieke vorm van barbarisme heeft gehad. Hij zei het volgende bij een bericht waarin de Britse parlementariër Iqbal Mohamed zich tegen een verbod op huwelijken tussen neven en nichten in het Verenigd Koninkrijk uitsprak: „Zoals Matthew Syed overtuigend heeft betoogd, leidt een huwelijk tussen neven en nichten van de eerste graad tot een corrupte samenleving, omdat het leidt tot wijdverbreid nepotisme.”
De oude Cleese hield het ditmaal wel héél netjes.
Shanina Shaik was toen allang uit beeld en ik had dat verdomme niet eens in de smiezen.
Ik haat mezelf.Te veel gedoe bij de betaling? iDeal is er ook, zowel voor een abo als voor een donatie. Klik op een van onderstaande buttons. Desgewenst wordt naar evenredigheid toegang tot de betaalde Substack-inhoud verleend.
Er is een gat in de betaalmuur. Na drie verwijzingen mag je een maand naar binnen, na zeven verwijzingen drie maanden, na twaalf verwijzingen een half jaar.
Uiteraard behoort een abonnement op de Telegraaf ook tot de mogelijkheden. Klik op onderstaande button.
