En toch blijf ik kijken, ondanks alles
Robbie en Koning Voetbal: dát was pas passie, zoals na enkele minuten seksuele voorlichting bleek. Dat is het nog steeds. Al wordt mijn liefde voor de voetbalsport momenteel op de proef gesteld.
Telegraaf 11 juli
Hoe oud zal ik geweest zijn? Een jaar of acht, negen. Het was in elk geval op een zondag, high noon, mijn vader was reeds met zijn maten naar het stadion vertrokken - lees: het café naast het stadion - en mijn moeder achtte het ineens de hoogste tijd om mij aan een cursus seksuele voorlichting te onderwerpen.
Ik herinner mij dat zij heel voorzichtig formuleerde en dat het bij deze ene keer bleef (ik betrad het liefdespad dientengevolge nagenoeg als autodidact en toch kwam alles goed). Dat de cursus geen vervolg kreeg, kwam vooral doordat ik mijn moeder na een minuut of vijf ongeduldig onderbrak met een vraag die ik van aanmerkelijk groter belang achtte (en die het daarna op de feestjes van mijn ouders tot in lengte van jaren goed bleef doen als anekdote): „Mag ik nu naar de voetbal?”
Robbie en Koning Voetbal: dát was pas passie.
En dat is het nog steeds.
Mijn liefde voor de voetbalsport wordt momenteel, tijdens het WK, behoorlijk op de proef gesteld. Dat is bijvoorbeeld aan de FIFA te danken, die de hydratatiebreaks instelde, zogenaamd in verband met de hoge temperaturen op het veld, maar in werkelijkheid ter bemachtiging van nog meer tv-reclamepoen. Die hitteonderbrekingen vinden namelijk ook bij regenval plaats. Het is een schandelijke knieval voor de commercie en een belediging voor de fans van deze volkssport bij uitstek, die gezien de absurd hoge ticketprijzen toch al met een dikke middelvinger zijn geconfronteerd.
En toch blijf ik kijken.
De zaak-Balogun: ook zoiets. Of kan ik beter over de zaak-Trump/Infantino spreken? Hoe dan ook kreeg VS-spits Folarin Balogun een rode kaart die hem verhinderde om aan het volgende duel tegen België deel te nemen. Maar toen belde Donald Trump even met FIFA-baas Gianni Infantino en werd de schorsing zomaar ongedaan gemaakt, een openlijk staaltje corruptie - hoe tekenend: Mr. President maakte er zelf vrolijk melding van - van heb-ik-jou-daar. Van de blufproleet Trump, als golfer niet voor niets een ‘cheater’ en let wel: een liefhebber van het professionele Hulk Hogan-worstelen waarvan de uitslagen vooraf worden bepaald, zijn we over een paar jaar weer af. Maar van Infantino?
En toch blijf ik kijken.
Ach, weet u, er zijn zoveel dingen waaraan ik mij ergerde. Het Marokkaans getinte straatgeweld dat met het WK verbonden was uiteraard. En waarom 48 teams? Ik las dat Infantino zelfs al aan een toernooi met 64 landen denkt? Mag het alsjeblieft een tikkie minder megalomaan? Wat verder te denken van het weer veel te ideologische pleidooi van onze sportminister Mirjam Sterk - theologe, godsdienstdocent, gevangenispredikant: dijk van een sportcarrière dus - voor de benoeming van Sarina Wiegman als opvolgster van Ronald Koeman? „De mannelijke bondscoaches kregen het niet voor elkaar”, zei de schat, die er daarmee een ‘Sophie-Straatje’ van maakte: alle witte mannen naar achteren. Woke voor alles en daarom verbaast het mij dat zij niet meteen voor Nikki de Jager pleitte.
En toch blijf ik kijken.
Tja, ‘t is voetbal, hè?
Al blijven de bloemetjes en de bijtjes natuurlijk ook heel mooi.Te veel gedoe bij de betaling? iDeal is er ook, zowel voor een abo als voor een donatie. Klik op een van onderstaande buttons. Desgewenst wordt naar evenredigheid toegang tot de betaalde Substack-inhoud verleend.
Er is een gat in de betaalmuur. Na drie verwijzingen mag je een maand naar binnen, na zeven verwijzingen drie maanden, na twaalf verwijzingen een half jaar.
Uiteraard behoort een abonnement op de Telegraaf ook tot de mogelijkheden. Klik op onderstaande button.
