Een bevend vuilnisbakkie genaamd Keir Starmer
„Wat Iran betreft, wil ik duidelijk maken dat het Verenigd Koninkrijk niet betrokken was bij de offensieve aanvallen van de VS en Israël. Dat blijft het geval.” Over onderwerping gesproken.
Telegraaf 5 maart
Ooit werd Number 10 bewoond door een Bulldog genaamd Winston Churchill en - 24 jaar later - door een Mastiff genaamd Margaret Thatcher. En van wie is het tegenwoordig het huisadres, daar in Downing Street? Een bevend vuilnisbakkie genaamd Keir Starmer, dat voortdurend de staart tussen z’n poten houdt.
Ik zag twee filmpjes, woensdag.
Nou ja, ik zag er wel meer, waaronder eentje die ik elke dag wel een paar keer bekijk, omdat ik met name dankzij de zotte kuren die deugend Nederland in haar totale paniek aangaande de Iran-kwestie uithaalt, steeds vaker een bevestigend antwoord zoek op de vraag of het leven te midden van dat soort volk nog wel zin heeft. In dat beeldverslag wordt een demo in Amsterdam gevolgd, waarin steun aan het Iraanse verzet en dankbaarheid jegens de VS en Israël wordt uitgesproken. Geen enkele betoger draagt gezichtsbedekkende kleding en de begeleidende dienders krijgen geen ammoniak in hun ogen gespoten, maar bloemen in hun armen gedrukt.
Indrukwekkend.
Terug naar Keir Starmer, met gezonde tegenzin.
Zoals reeds gemeld zag ik woensdag twee filmpjes die in dit verband van importantie zijn. Op het eerste mocht ik op die manier getuige zijn van het moment waarop de prime-minister aanwezig was bij een ‘Big Iftar’ in Westminster Hall (!), waarbij hij en een Palestijns/islamitische hotemetoot elkaar, terwijl ‘Allahu Akbar!’ oorverdovend uit de speakers galmde, zo liefdevol bejegenden dat ik er bijna iets van begon te denken. En in het tweede had Keir Starmer, die ook al had verklaard dat de Amerikanen de Britse legerbases niet mochten gebruiken, bij dezelfde iftar op een spreekgestoelte plaatsgenomen en sprak hij deze woorden: „Wat Iran betreft, wil ik duidelijk maken dat het Verenigd Koninkrijk niet betrokken was bij de offensieve aanvallen van de VS en Israël. Dat blijft het geval.”
Applaus in de zaal, uiteraard.
Ik zou dit stukje nu verder kunnen vullen met het instemmend citeren uit de commentaren van verscheidene woedende Britse opiniemakers. Maar ik vat ze slechts samen: Keir Starmer is een angsthaas zonder weerga en een marionet van de islamisten die inmiddels onverholen proberen om de macht in Groot-Brittannië te grijpen, waarbij hij kennelijk zo bang is voor hun toorn - en voor het verlies van hun stemmen - dat hij er zelfs niet voor terugdeinst om als spaak in de wielen van zijn NAVO-partners Amerika en Israël te fungeren.
„Dit is de kruiperige lafheid van de leider van een partij die tot op het bot door islamisten is gepenetreerd”, merkte Jacques Monasch terecht op.
Ik zag trouwens nóg iets, om precies te zijn een aflevering van Pauw & De Wit toen ervaringsdeskundige bij uitstek Keyvan Shabazi daar te gast was. Ik zag de tranen in diens ogen opwellen omdat hij wél weer in staat was zich te realiseren - en zoals altijd te verwoorden - welke onvoorstelbare wreedheden de machthebbers in zijn geboorteland Iran allemaal, ook jegens de eigen bevolking, op hun geweten hebben.
Blijkbaar heeft Keir Starmer daar geen overwegende bezwaren tegen.
Gelukkig weet ik hoe haram vuilnisbakkies zijn.
Te veel gedoe bij de betaling? iDeal is er ook, zowel voor een abo als voor een donatie. Klik op een van onderstaande buttons. Desgewenst wordt naar evenredigheid toegang tot de betaalde Substack-inhoud verleend.
Er is een gat in de betaalmuur. Na drie verwijzingen mag je een maand naar binnen, na zeven verwijzingen drie maanden, na twaalf verwijzingen een half jaar.





Het is stuitend, niet om aan te zien en ik krijg subiet een gevoel van walging van. Wat bezielt die man? Helaas hebben we hier ook zat van zulke politici en bestuurders rondlopen.
bewust niet gezien, omdat mijn maag spontaan begint te bonken alleen al bij de aanblik van die brillenkop. Vieze hypocriet is het.