Diagnose: aanstelleritis. Behandeling: stoppen met comazuipen
O, die hedendaagse kwalen. Als werknemers zich na hun vakantie ziek melden, is de werkdruk te hoog, stelt een heuse verzuimspecialist. En dan is er godbetert ook nog de functional freeze.
Telegraaf 15 augustus
Hee, deze ziekte kende ik nog niet: de functional freeze. Ik noteer ‘m snel even in mijn kladblokje Hedendaagse Kwalen. Shit, dat blok is al vol, zie ik nu. Wat wil je ook, het heeft slechts 298 pagina’s. En dat terwijl ik er eigenlijk nóg een comtemporaine aandoening in kwijt wilde. Zij laat zich moeilijk onder één noemer vatten en daarom citeer ik deze zin uit het dagblad Trouw, dat een heuse verzuimspecialist genaamd Eelco de Haan ruimte bood om haar uit de doeken te doen: „Werknemers die zich na de vakantie ziek melden, moeten voor werkgevers een signaal zijn dat de werkdruk te hoog is, of dat het werk verkeerd is georganiseerd.” Nu heb IK ineens zin om mij ziek te melden. No worries, lezer, ik zal dat niet doen. Ik heb mezelf in die halve eeuw bij de T. maar één keer arbeidsongeschikt laten verklaren, toen de rugwervels lumbaal 4 en 5 wegens actuut verlammingsgevaar moesten worden vastgezet en ik dankzij een daaruit voortvloeiend gevalletje staphylococcus aureus in totale afzondering aan een IJmuidens ziekenhuisbed lag gekluisterd. Maar ik word er wél onpasselijk van. O zeker, er zijn klachten die ik serieus neem. Twee van de honderd, grofweg. Voor de andere achtennegentig lever ik je de diagnose van mijn moeder zaliger aan. Al moet ik je dan wel eerst iets vertellen. Haar vader, mijn opa dus, stond iedere ochtend om vijf uur op om tegen een vergoeding van f 2,50 per week de plaatselijke kerkklokken op te winden. Dan kwam hij om zeven uur weer thuis en lengde hij de pot thee die reeds voor hem was klaargezet met koud water aan omdat hij haast had. Hij moest immers om half acht in zijn smederij zijn, waar hij zich vervolgens elf uur lang het leplazarus werkte. ‘s Avonds trad hij soms ook nog op als toneelspeler/zanger en op zondag, zijn enige vrije dag, kluste hij regelmatig bij als ober. Het kan dus niet geheel en al uitgesloten worden geacht dat de diagnose die mijn moeder aangaande allerlei kwalen stelde enigszins beïnvloed is geraakt door haar ervaringen als dochter van die tachtig uur per week werkende man, die overigens 94 jaar oud werd. Toch vermeld ik ‘m: aanstelleritis. Grote goedheid, de functional freeze. Ik las dat-ie bijvoorbeeld meedogenloos toeslaat wanneer je na een dag werken, koken, de kinderen eten geven, de vaatwasser vullen en de boel opruimen lusteloos op de bank neerploft, jezelf niet meer in staat achtend om nog iets te voeren. Volgens mij ben je dan gewoon moe, maar volgens stressarts Luc Swinnen kan het een voorbode kan zijn van een burn-out of een depressie. En zo kletsen al die stressartsen, -coaches en -deskundigen ons de ene na de andere hedendaagse ziekte aan. Een der gevolgen is dat zeven van de tien landgenoten nu denken dat ze door vakantiestress kunnen worden geplaagd. Een ander resultaat is dat men er serieus rekening mee houdt dat vooral werkproblemen ten grondslag liggen aan het feit dat na een vakantie zoveel werknemers zich tegenwoordig ziek melden. Bovendien hechten veel landgenoten nu waarde aan de stelling dat de levensmoeheid die een kwart van de Nederlandse studenten zegt te ervaren een uitvloeisel is van toenemende druk. Hé, wat gezellig, daar meldt mijn moeder zich ineens vanuit de hemel. „Zeg het maar, ma!” „Ze moeten gewoon wat minder comazuipen.”
Te veel gedoe bij de betaling? iDeal is er ook, zowel voor een abo als voor een donatie. Klik op een van onderstaande buttons. Desgewenst wordt naar evenredigheid toegang tot de betaalde Substack-inhoud verleend.
Er is een gat in de betaalmuur. Na drie verwijzingen mag je een maand naar binnen, na zeven verwijzingen drie maanden, na twaalf verwijzingen een half jaar.
Uiteraard behoort een abonnement op de Telegraaf ook tot de mogelijkheden. Klik op onderstaande button.
