De Zaak van de Loopse Tenenvreter

Je zult bij het ontwaken maar tot de ontdekking komen dat je geen tenen meer aan je rechtervoet hebt. Rob Hoogland en Arthur van Amerongen duiken in deze opmerkelijke Algarviaanse affaire.

Foute Jongens - 3

Rob: Voor een Nederlands weekblad aan een Thaise schrijftafel ingaan op een Portugese affaire: dat is slechts een enkeling gegeven, mijnheer Van Amerongen.
	Mij dus!
	Jazeker, uw penvriend is zomaar voor een maand in Bangkok verzeild geraakt, niet om zich in het fenomeen ladyboy te verdiepen, zoals u ongetwijfeld met uw verdorven geest denkt, maar in verband met een tijdelijke gezinshereniging. Dat ik zelfs hier op de hoogte kon worden gesteld van een hoogst opmerkelijke affaire die zich uitgerekend in uw Algarviaanse omgeving afspeelde, namelijk De Zaak van de Loopse Tenenvreter, tekent hoe klein de wereld is geworden.
	Laat ik eerst in herinnering brengen dat u en ik twee keer een inzamelingsactie op touw hebben gezet voor het kleine APAR-hondenasiel in uw woonplaats Moncarapacho. Het leverde beide malen 11.000 euro op, de laatste keer mede dankzij de opbrengst van onze bundel ‘De Grote Straathondenbijbel’. Als hondenliefhebbers hebben wij derhalve iets met dat opvangcentrum, dat nu zijdelings betrokken is geraakt bij De Zaak van de Loopse Tenenvreter.
	Hier in Thailand wordt in een enkele uithoek, met name daar waar zich (nazaten van) Chinese immigranten hebben gevestigd, nog weleens hond gegeten. In de Algarve geschiedde op een nacht het tegenovergestelde en at een hond dus mens.