De truc spéciale van Rob Jetten

Politiek, ngo’s, ambtenarij en gerechtelijk apparaat hebben een ’multi-level governance’ gevormd waarmee de burger die ermee moet zien te dealen uitentreuren kunstjes kunnen worden geflikt.

Telegraaf 23 april

Waar ik maar niet verlost van raak, is de vraag hóe minister-president Rob Jetten er ’alles aan heeft gedaan om tot een andere uitslag te komen’, zoals hij desgevraagd letterlijk beweerde.
          Ik heb het uiteraard over de vermeende pogingen van Robbieboy, samen met zijn CDA-minister Bart van den Brink van Asiel & Migratie, om de D66-fractie in de Eerste Kamer onder druk te zetten nadat men daar had laten weten dat men tijdens de stemming over de Asielnoodmaatregelenwet de daaraan toegevoegde novelle aangaande de strafbaarstelling van illegaliteit zou blijven verwerpen.
          Officieel heette het dat de D66-senatoren om principiële redenen niet akkoord konden gaan. Dat er in werkelijkheid heimelijk een andere politieke koers werd gevolgd, waarbij Rob Jetten naar mijn inschatting vanaf de eerste seconde aan het roer zat, blijft hier en daar wel héél erg onderbelicht, maar goed, feit is dat ook de Eerste Kamerfractie van de PVV de novelle afkeurde en dat het jawoord van D66 dientengevolge ineens onmisbaar werd voor het welslagen van dit van Marjolein Faber geërfde en reeds door de Tweede Kamer geloodste kabinetsplan.
          Zowel bij D66 als bij de PVV besefte men dondersgoed dat met de afwijzing van de novelle de hele Asielnoodmaatregelenwet zou sneuvelen, voor mij het zoveelste bewijs dat onze chambre de réflection tot een chambre de perturbation (ontregeling) is verworden. Wat mij betreft sneuvelde er trouwens nog iets, namelijk het laatste beetje geloofwaardigheid van de Wilders-beweging, die ook in de senaat een relclub blijkt waar men er dus zelfs niet voor terugdeinsde om dat ene issue waaraan men haar bestaansrecht te danken heeft aan hetzelfde politieke spelletje ondergeschikt te maken.
          En dus dreigt Nederland, dankzij deze dubbele truc spéciale, tot veler wanhoop toch nog kopje-onder te gaan bij de onstuitbare toestroom van asielzoekers. In de vluchtelingenindustrie hief men er ongetwijfeld het glas op, al wisten ze daar dankzij de innige contacten met Den Haag vanzelfsprekend allang dat het zo zou verlopen: politiek, ngo’s, ambtenarij en gerechtelijk apparaat zijn in de loop der jaren nationaal én Europees dusdanig met elkaar verweven geraakt – de lange mars door de instituties – dat ze met z’n allen een ’multi-level governance’ zijn gaan vormen waarmee de burger die ermee moet zien te dealen uitentreuren kunstjes kunnen worden geflikt.
          Totdat-ie deze teloorgang van de democratie echt niet meer pikt.
          Zie Loosdrecht.
          Ik stel de vraag wéér: hóe heeft Rob Jetten er ’alles aan gedaan om tot een andere uitslag te komen’?
          Ik zie slechts twee opties, waarbij ik mij voorstel dat hij met veteraan Boris Dittrich telefoneerde.
          Belletje numero 1: „Dag Boris, met Rob. Even over jullie plan om de novelle te verwerpen: ik word nu geacht om jullie op andere gedachten te brengen en… woehahaha!”
          Belletje numero 2: „Dag Boris, met Rob. Even over jullie plan om de novelle te verwerpen: zouden jullie in overweging willen nemen om… ach nee, laat maar… woehahaha!”
          Is een novelle in de politiek een reparatiewet, in de literatuur is zij een meestal niet al te dik boek dat zich op één thema richt. Een van de bekendste novelles is ’De gedaanteverwisseling’ van Franz Kafka, waarvan dit de beroemde openingszin is: „Toen Gregor Samsa op een morgen uit onrustige dromen ontwaakte, ontdekte hij dat hij in zijn bed in een monsterachtig ongedierte was veranderd.”
          De politieke novelle mag dan totaal verschillen van de literaire, maar ik zie nu toch een overeenkomst.

---

---

Te veel gedoe bij de betaling? iDeal is er ook, zowel voor een abo als voor een donatie. Klik op een van onderstaande buttons. Desgewenst wordt naar evenredigheid toegang tot de betaalde Substack-inhoud verleend.

---

Er is een gat in de betaalmuur. Na drie verwijzingen mag je een maand naar binnen, na zeven verwijzingen drie maanden, na twaalf verwijzingen een half jaar.

---

Uiteraard behoort een abonnement op de Telegraaf ook tot de mogelijkheden. Klik op onderstaande button.